milliyetçilik ve globalleşme üzerine

[ResTWeLL]

saatlerdir forumları inceliyorum ve sık sık türkçemizin hali ne olacak yada biz türküz türk kalalım, türkçe klavye kullanalım gibi ifadelere rastlıyorum.
güzel şeyler bunlar ancak, bizi türk yapan ortaklaşa soluduğumuz hava beraber katedilen tarihsel süreçin artık yokolmaya başladığınıda görmek lazım.
hepimizin evinde televizyon var ve insanlar artık dünyada o an revaçta olan ne varsa onu seyrediyor. moda ne ise onu giyiniyor. türk yemeklerş amerikada amerikanın hamburgeride türkiyede yenilebiliyor.
yani artık çocuklarımızın kültürü bir alman, bir ingiliz çocuğuyla aynı olacak.
Sanırım globalleşme diyede buna deniyordu.
Ve bunun değişeceğinide hiç sanmıyorum. gün geçtikce toplumlar arasındaki farkları oluşturan çizgiler dahada silikleşecek.

el hasıl....
bana kalırsa bu babadan doldurma kalıplarımız artık pekde önem ifade etmiyor.
bu tutuculuk bu basma kalıplar sadece ufkumuzu daraltır....

[Volkan Uzun]

maalese turk yemekleri burda yenmiyor hani nerde keske olsa,
herkes burdaki turk mutfagini yuann mutfagi olarak biliyor.

[Mingitau]

Ufuk turu yapılırsa kalıpların kalıp olmadığı seçkinin önem taşıdığı geniş bir dünya ortaya çıkar.

Eğer her millet eşit olursa elindeki seçeneklerin arttığını görürsün, ama milletler bir olursa yediğin yemek içtiğin su dünyanın neresine gidersen git hep aynıdır. Bu yüzdendir ki eskiden İstanbul' a gelen gezginler şimdilerde dağ köylerine gidiyorlar. Çünkü adam yeni/farklı şeyler görmek istiyor. Bu yeni ve farklı şeylerin olmasıda/korunmasıda globalleşmeden çok yerelleşme ile sağlanır. Bir ara İç Batı Anadolu' da yan yana iki köyün farklı zeybek oynadığı görülürdü şimdilerde ise isimleri farklı olmasa köyler birbirinden ayırt edilemeyecek durumda.

Fazla derine dalmadan olayın kısaca esprisini belirtirsek, "farklı olabildiğin kadar kendinsin" durumu. Eğer kendin olmak istemiyorsan konu ayrı bir mecraya kayar. Bir de milliyetçilik Nasyonal Sosyalizm değildir. Başkaları ile eşit olma isteğidir. Yaşama isteğidir. Alfred de Vigny' nin Kurdun Ölümü isimli şiirini okumak bir çok şeyi anlamak ve sindirmek için yeterlidir.
Anne kurtlar yavrularıyla ısız dağlarda yaşayacağına hedonist avcılar (olmasın | ormana yaklaşamasın) daha iyi.

[Ansugo]

el hasıl....
bana kalırsa bu babadan doldurma kalıplarımız artık pekde önem ifade etmiyor.
bu tutuculuk bu basma kalıplar sadece ufkumuzu daraltır....

Globalleşme diye kültür kaynaşmasından yahutta kültürlerin birbirileri ile etkileşim içinde olmasından bahsedilmiyor. Globalleşme ile bir baskın kültürün diğer tüm kültürleri felç etmesi, diğer kültürlere fayda sağlamak yerine diğer kültürleri erozyana uğratması, sonuç olarak bir baskın kültür etrafında toplanan yozlaşmış kültürler topluluğundan bahsediliyor.

Örneğin amerikan kültürü altında ezilen kültürler buna örnek olarak gösterilebilir.

Sonuçta babadan doldurma basma kalıplar erozyona uğruyor ve ortaya anası babası belli olmayan bir çocuk geliyor. Anası babası belli olmayan bir çocuk olmamak için yapmamız gereken kültüre mümkün olduğu derecede sahip çıkmak, onu korumak, empoze edilmeye çalışılan kültürün sadece kültürümüze uygun kısımlarını almak, kültür kaynaşmasında temel ilke olarak kültürümüzü korumayı benimsemek gerekiyor.

Kimse bu çağda donmuş kalmış bir kültüre sahip olalım demiyor. Sadece "kırolaşmayalım", "sosyeteleşmeyelim" demek istiyor.