Tam Sürümünü Görmek İçin : Boşanmak
Diyelimki evlendiniz fakat herşey umduğunuz gibi gitmiyor artık. Üstelik bir de çocuğunuz oldu. Siz herşey yoluna girecek düzelecek diye beklerken çocuk 7-8 yaşına geliverdi hatta belki de ikinci çocuk da oldu.
Bu durumda ne yapardınız? Boşanırsanız çocuklar sağlıklı aile ortamında yetişemeyecek belki.
Bütün bunlara rağmen boşanırmıydınız?
bu pek cok etkene bagli. oturuup bu etkenlerin muhasebesini yapmak lazim. bosanmak herkes icin iyi olacaksa bosanirim. bosanmak herkes icin iyi olmayacaksa bosanmam.
cok doğru demişsin boşanırsak cocuklar sağlıklı bir aile ortamında yetişemeyecek
diye.. demek ki simdiki aile ortamınız sağlıklı. peki niye boşanıyorsunuz... arkadaşım var ailesi boşanmıs babası bir baskasıyla evli ve o kişiden de bir cocuğu var vee işin tuhaf tarafı o kişiden de boşanmak istiyor. sonrakiler asla İLK gibi olmuyor.. arkadaşım 22 yaşında ablası var ünv de okuyan bir kardeşi daha var. ama çocuklar bu yaşta olmalarına rağmen mutsuzlar. ve tek istediğimiz anne bana sevgisi onlar parayla bizi mutlu ettiklerini sanıyorlar diyorlar.
cocugunuz 7-8 yasındaysa etkilenmesi ve ileride sorunlar yaşıcak ve siz ona bakip bunlar hep benim yüzümden oldu diye pişman olacaksınız. (Arkadaşın babası pek olmuşa benzemiyo ama siz olabilirsiniz.)
boşanma sebebiniz aldatma filan değil ise sadece geçimsizlik ise bence eşinize iyi davranın göreceksiniz ki oda size iyi davranacaktır. ve sorunlarınız kalkacaktır..
Konuşarak herşey çözülür laftan anlamıyor diyorsanız güzel hareketler sergileyen
Ben boşarım arkadaş (şu anda bekarım, sanırım o yüzden)... :cool:
ben olsam bir bilene uzmana danışırım çünkü öyle basit bir konu değil
sonrakiler asla İLK gibi olmuyor..
Bunu ben de çok kişiden duydum. Ve gördüm. Fakat çok mutlu olanlar da var. Mutluluğu geç de olsa yakaladım diyenleri de gördüm.
cocugunuz 7-8 yasındaysa etkilenmesi ve ileride sorunlar yaşıcak ve siz ona bakip bunlar hep benim yüzümden oldu diye pişman olacaksınız. (Arkadaşın babası pek olmuşa benzemiyo ama siz olabilirsiniz.)
Evet haklısınız işin sonunda çok pişman olmak da var. Çocuklara bakıp vicdan azabı çekmek. Veya ilerde onun sizden nefret etmesi, onu kaybetme olasılığı bile var. Ama bu arada bu evliliği sürdürerek kendi hayatınızın mutsuz bir şekilde sona doğru yaklaşması da var.
boşanma sebebiniz aldatma filan değil ise sadece geçimsizlik ise bence eşinize iyi davranın göreceksiniz ki oda size iyi davranacaktır. ve sorunlarınız kalkacaktır..
Sebep aldatma ise hemen boşan diyorsunuz yani :)
(Bu konuyu boşanma olayını irdelemek için açtım. Kendi sorunlarım olduğu için bunlara çözüm aradığım için değil )
"Sebep aldatma ise hemen boşan diyorsunuz yani :)"
aldatma olan bir evliligi devam ettirmenin bir anlami yok bence..
ALEXrunaway
10/06/2005, 21:56
Madem boşanacaktım niye evlendim.. madem evleneceğim niye boşanma diye bir problemim daha olacak.. her halde vururdum ikimizide.. çocuklarıda bi ormana salıveriridim.. ben yaşayamadım bari siz doyasıya hayatı yaşayın tribi..
Madem boşanacaktım niye evlendim.. madem evleneceğim niye boşanma diye bir problemim daha olacak.. her halde vururdum ikimizide.. çocuklarıda bi ormana salıveriridim.. ben yaşayamadım bari siz doyasıya hayatı yaşayın tribi..
madem cocuklari salacan hayatlarini yasasinlar diye. senin icinde aldatmak ve aldatilmak pek mesele olmasa gerek yani hayati yasiosunuz nasil olsa. .... bosanin olsun bitsin sende oda hayatinizi yasayin gitsin... nediye olduruon ki... :hiohahoha
Beklediğin ve Evlendiğin hata :)
ALEXrunaway
10/06/2005, 23:29
senin icinde aldatmak ve aldatilmak pek mesele olmasa gerek yani hayati yasiosunuz nasil olsa. ....
nasıl bir cümlenin hangi kavramından böyle bir kuram çıkardın ki anlayamadım.. .
Anne-baba nın anlaşamaması durumunda boşanmak çocuklar için en iyi olanıdır.
doyasıya hayatı yaşayın tribi..
ben bundan cıkardım o manayı. cocuklar anne babasız nasıl hayatı yaşarlar onu düşünerekten..
ALEXrunaway
12/06/2005, 01:27
sana 'Apocalyptica - Nothing Else Matters'
armağan edeyim... .
http://rapidshare.de/files/2324127/Apocalyptica_-_Nothing_Else_Matters____Live_.zip.html
konu kapansın.. ben hala uzak ara bile olsa bi bağlam kuramadım.. kusura bakma.. yinede sağol .
İki insan birbirini tanıdığını, birbiri ile ömür geçirebileceğini, sonsuza dek herşeyi paylaşabileceğini zanneder ve evlenir. Aynı evde yaşamak yeni bir tanıma dönemidir aslında. Bu tanıma döneminde ilk zamanlar herşey ilginçtir. Katlanaılabilirdir. Bir süre sonra birbirine çok yakın gibi görünen iki insanın hayatları değişmeye başlar. İkisinin de hayata bakışları ve yaşama şekilleri değişir. Bu değişikliğin çeşitli sebepleri olabilir. Çocuk olması, evlenmeden önce yaşanmışlıkları, hayatta doydukları ve doymadıkları. İş hayatında karşılarına çıkanlar. Ya da iş hayatını tamamen bırakmış olmak. Zamanla olan bu değişimi her iki taraf da farketmez aslında. İki kişinin de ihtiyaçları değişmiştir. Keyif aldıkları da. O zaman paylaşımlar azalır işte. Her iki taraf da birbirini ayağına takılı bir taş, engel gibi görmeye başlar. İşte evlilikler bu noktada bitmeye yüz tutar.
Çocukların sağlıklı aile ortamında büyümesi önemli evet. Ama sağlıklı aile ortamı nedir? Suratı asık, birbirinden mümkün olduğunca uzak durmaya çalışan anne babanın olduğu bir ortam mı. Belki annenin ekonomik bağımsızlığı olsa evliliği bitirecek hemen. *Ya da elalem ne der* diye korkmasa. Erkek için de durum değişik değil ki. Evliliğimi *ortada elle tutulur bir sebep* yokken bitirirsem sosyal statüm ne olur? Ya da o kadın benim çocuklarımın anası, en önemlisi de namusumdur, asla boşayamam mantığı. Bu psikolojideki bir anne babanın sahip olduğu çocukların durumu ne olacak acaba. Bu şekildeki anne babanın farkındalığı, çocuklarına göstereceği ilginin kalitesi nasıl olacak? Kendi mutsuzluğu içinde boğulmuş bir anne baba, çocuklarına temel ihtiyaçlarından başka ne verebilecek. Daha tehlikelisi, çocuklarına ilerideki hayatlarında kötü bir model olma ihtimalleri de yüksek.
Eğer anne baba birarada ise, mutlu olmanın yollarını bulmak zorunda. Kişilerin mutsuzluğunun sebeni eşleri ise o evliliği çocuklar için sürdürmek saçma. Evlilik sürüyor ise zoraki olmamalı. Çocukların mutlu olmasının koşulu anne babanın birlikte yaşaması değil bence. *Mutlu aile ortamı*.
Bence evlilik çocuklar için değil, kişinin kendisi için sürdürülmelidir. İstediğim, mutlu olduğum, keyif aldığım için evliyim. Böyle ise çocuğum da mutlu olacaktır. Eşlerin anlaşamadığı bir ortamda çocuğun da sağlıklı olması mümkün değil gibi görünüyor bana.
Çok çok zor bir karar. Eğer ikilem içine düşersen hayattaki en zor karar bence bu.
Evlenmeden önce herşey kolay görünüyor. Hatta "ne olacak canım anlaşamazsam boşanıveririm" diye düşünüyorsun.
Ama işte cevizin içi kabuğu gibi değil. İçine girip özüne inmeyince bilemiyorsun.
ben boyle bir konuyu forum köşelerinde değil bir psikolog ta ararım. çok onemli bir konu çünkü.
Bence ne psikolog ne de psikiyatrist köşeleri de çözüm değil. Onların söyleceği şeyleri zaten biliyoruz. Bana bunlar hep hikaye gibi geliyor.
Terapinin ilereyen aşamalarında, "dayak, sevgisizlik, değer vermeme, yok sayma-saygısızlık, aldatılmışlık, tekdüzelik, hiçbir hyecan kalmaması" gibi olgularla karşılaşılıyor. Hastadaki ruhsal yıkımın derecesine göre ilaç, ilaç-terapi, şok gibi bazen yıllara bile yayılan tedaviler uygulanıyor. Terapilerde mucize bekler gibi doktorun gözünün içine bakan hastalardan çoğu birkaç seans sonrasında pes edip bir daha gelmiyor. Birçok vaka zaten tekrar ediyor. Başarı oranı yarı yarıya bile değil . Çünkü insanlar bir iki ilaçla depresyona neden olan yaşamın içine geri gönderiliyor. Yanlış eşlerin yanına tekrar yolcu ediliyor.
bu söz saçma:) her zaman kendin düşersin zaten. kimse seni düşüremez ki. ha beni başkası mı düşürdü diyorsun. ona mutlaka birşey yapmışsındır o yüzden seni itmiştir. yapmasaydın! bak yine kendi hatandan düştün.
bazılarında birşey yapmasan da "itme" isteği vardır, bazılarında da birşey olmadan "düşme" isteği...
Forum Yazılımı : vBulletin v3.6.8, Copyright ©2000-2008, Jelsoft Enterprises Ltd.